จำรักได้มากกว่า จำเจ็บ...
ก่อเกิดเรื่องราว ความผูกผัน ความคิดถึง
เรื่องราวต่อจากนี้ อยากถ่ายทอดผ่านตัวอักษร ร้อยเรียง ส่งเสียงแทนหัวใจ เคยมีคนบอกไหม ความรักมันสวยงาม ถ้าคุณยังไม่เคยสัมผัสมัน เริ่มต้นประโยคนี้ไป อาจจะทำให้ใจของคุณรับรู้ถึงตัวแทนความรู้สึก "คำว่ารัก "
รู้หรือเปล่า ? ทำไมคู่รัก ต้องบอกรักกัน ..... ต้องพูดคำว่า รัก ต้องบอกรักผ่านข้อความ
ก็มนุษย์มีการสื่อสาร ที่แสดงออกหลายอย่าง ที่ทำให้ใครอีกคนรับรู้ถึงสิ่งที่ตัวเองอยากจะสื่อสาร นอกจากการกระทำแล้ว ก็ยังมีคำพูด ทีสื่อสาร เป็นภาษาที่สวยงาม พูดคำว่า รัก
ประหนึ่งว่า ยืนยันว่า ฉันนี้แหละรักเธอ รักเธอคนเดียว รักมาก....
ลองสังเกตดู สิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้มีการแสดงออกของความรักที่แตกต่างกัน ตามลักษณะทางธรรมชาติ ณ เวลา นี้มนุษย์อาจจะแตกต่างจาก สิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้อย่างสิ้นเชิง เราสามารถเก็บความทรงจำเรื่องราวต่างๆได้เป็น 10 ปีๆ ดั่ง คุณตา คุณยาย ที่ครองคู่รัก โดยไม่มีอะไรมาพรากเค้าทั้งคู่จากกันได้ มีเพียงลมหายใจเท่า ที่จะพรากความรักของทั้งคู่ได้ รักนิรันดร์
ความรักเกิดขึ้นได้เมื่อไหร่กัน ... ตอนเด็กๆ ไม่เคยจะเสียใจ ร้องไห้ ฟูมฟายอะไรแบบนี้ เคยอ่านหนังสือแปลมาเล่นหนึ่ง เขากล่าวไว้ว่า " จริงๆ แล้วคนเราทุกคน ต้องการมีตัวตนอยู่บนโลก ต้องการบอกให้โลกรู้ว่าเราคือใคร เราเป็นใคร เรานิสัยแบบไหน ถ้ามองโลกอาจจะดูกว้างไป คงจะนึกภาพไม่ชัดเจน ความจริงแล้วเราแค่ต้องการใครสักคน ที่เห็นว่าเราสำคัญ ยอมรับในตัวตนของเรา ซึ่งเขาและเธอต่างให้ความสำคัญของกันและกันโดยผ่านช่วงเวลา ทำให้เกิดความรู้สึกที่พิเศษ ผุดออกมาจากหัวใจ มองไปทางไหนก็สวยงาม ดั่งนิยาม โลกใบนี้เป็นสีชมพู "
เมื่อรักแล้ว เรามีความสุข เรารู้สึกว่า เราไม่ได้เป็นเจ้าของตัวเอง แต่เรากลายเป็นเจ้าของเขา ไปซะงั้น หรือที่เรียกว่า การครอบครอง ... สายใยของความรักเริ่มรุรัง เริ่มหนาแน่นจากที่เป็นรังรักของทั้งคู่ ตอนนี้กลายเป็น รังขัง ที่เริ่มมีพื้นที่ เริ่มมีขอบเขต ใช้คำว่า รัก ตีขอบไปทุกอย่าง
วันนี้ไม่ขอพูดสาเหตุ ของการเลิกลา ซึ่งล้วนแล้วมีปัจจัยหลายอย่างมากมาย ของคู่รัก ที่ทำให้เราไปต่อกันไม่ได้ ....
รักไปแล้ว เกิดการคาดหวัง ไม่สมหวังก็เสียใจ ผิดหวังก็เศร้าหมอง โดนนอกใจ ชีวิตก็แทบจะพัง
อะไรกันเหล่า ที่จะยุติ ปัญหาพวกนี้ได้ ความรักที่ผ่านมาคืออดีต ปัจจุบันที่เสียใจเพราะมองกับไปหาอดีต เมื่อวานผ่านมาแล้ว ทำไมเราไมไม่เดินตามเวลาโลก เราหรือเปล่าที่ฝืนแรงโน้มถ่วง พรุ่งนี้ เดือนหน้า เราก็ย้อนกลับมาถึงวันเก่า ใครกันที่จะช่วยได้ ผู้วิเศษ เทวดาที่ไหนจะช่วยได้ นี้ไม่ใช่โลกของการ์ตูน นี้โลกของความเป็นจริง ... ผมขอถอนหายใจแปปหนึ่ง ตอนนี้ผมรู้สึกอึดอัดมาก ผมเดินย้อนกลับไปหาอดีตไกลเหลือเกิน ผมสวนแรงโน้มถ่วงโลก ผ่านช่วงเวลาเก่าๆ แทนที่จะเดินหน้าต่อเหมือนใครๆ แต่เดินกลับไป กลับไป กลับไป แล้วก็มองเห็นจุดเดิมๆ จุดที่เสียใจ จุดที่ยังมีเขาอีกคน ...
ผมเป็นหนึ่งคนที่ทำทุกวัน ให้เป็นดั่งวันสุดท้าย เราทำดีที่สุดแล้ว ณ เวลานั้น ถ้าเป็นตอนนี้ ผมก็จะเลือกทำแบบนั้น เพราะสิ่งนั้นดีที่สุดแล้ว
แม้ว่าวันนี้แผลหัวใจ ยังต้องการเวลารักษา ให้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง ผมได้เรียนรู้สำหรับความรักครั้งนี้ว่า "จริงๆเราอยู่คนเดียวมานานแล้ว ไม่ว่าจะตอนไหนเราก็ยืนอยู่คนเดียว ตัวของเรา ใจของ
เราเกิดมาคนเดียว ตายก็ตายคนเดียว แต่การยึดติดนี้แหละจะทำให้เราตายทั้งเป็น "
สุดท้าย ขอให้ทุกคน มีสติ ใช้คำว่าปัจจุบัน เพื่อนำทางเดินหน้าต่อ ถึงแม้จะเจ็บแค่ไหน ก็แค่ใจไม่ใช้กายที่เจ็บปวด จงใช้ขาทั้งสอง ก้าวออกมา ยังมีอีกหลายอย่างที่โลกต้องการจะบอกเรา
ขอบคุณพื้นที่เล็กๆ ที่ให้ระบาย เพื่อทบทวน เรียกสติกลับมา
