ไม่รู้ว่าฟ้าลิขิต หรือ โชคชะตา ที่พาให้คนสองคนมาเจอกัน....
ก่อนจะมีความทรงจำ มันก็ต้องมีเหตุการณ์ที่ทำให้น่าจดจำหรือประทับใจก่อนสินะ
วันนี้ถือว่ามาแชร์ประสบการณ์ ให้ฟัง " ไม่ใช่แค่ฉันแต่เป็นเป็นคำว่าเรา "
เราเคยได้ยินคำว่า " ความรัก " ตั้งแต่เมื่อไหร่ ?
พอจะจำความได้มั้ย ว่าไอ ที่เรา พูดกันว่า รัก เนี่ยตอนไหน
พอนึกๆ ไปแล้วก็จะเป็นช่วง ม.ต้น เป็นช่วง วัยใสๆ น่ารัก ความรักโบยบิน เดินไปทางไหนโลกทั้งใบก็เป็นสีชมพู หรือที่เรียกว่า ป็อปปี๊เลิฟ
พุดไปไอคำว่า รัก นี้มันเข้าใจยากจริงๆนะ ว่าป่ะ ไอที่บอกว่าเข้าใจๆ ปากบอกว่าเข้าใจแต่เวลาเอาเข้าจริงก็ไป กันไม่ถูกเลย
ผมไม่ขอนิยาม คำว่า รัก นะครับ ว่ามันหมายความว่าอย่างไง แต่ผมใช้ความรู้สึกบอกได้ถ้าผมได้รู้สึกว่า รัก .... ใครสักคน
จุดเริ่มต้นของคำว่า รัก เปลี่ยนคำว่าฉัน เป็นคำว่า เรา
" ฉัน" เคยอยู่คนเดียว เรียนรู้การใช้ชีวิต ตื่นเช้ามาทำงาน เลิกงานกลับบ้าน เสาร์ อาทิตย์ ออกไปถ่ายรูป ปกติก็จะเป็นอย่างนี้ ซ้ำไป ซ้ำมา จนวันหนึ่งเราก็รู้สึก ว่า เหนื่อย พอหันไปทางไหนก็ไม่มีใคร
ฟังแล้วดูแย่นะครับ สำหรับเหตุการณ์แบบนี้ ต้องเจอกับตัวจริงๆ ถึงจะรู้ว่า คนข้าง ๆ สำคัญแค่ไหน
จากวันธรรมดาก็กลายเป็นวันพิเศษ รู้สึกว่าตื่นมาก็มีคนให้ คิดถึง ...โลกช่างสดใส ไม่ใช่มีแค่สีชมพูอย่างเดียวแล้ว ถ้าเป็นตอนเด็กๆ คงมีแค่สีชมพู แต่ตอนนี้ มันดูสดใส สดชื่น ไปหมด
วันธรรมดาของฉันเริ่มเปลี่ยนไป ตั้งแต่ เธอ คนนั้นก้าวเข้ามา จากเป็นคนที่ไม่รู้จักกัน กลายเป็นคนที่ต้องคุยด้วยทุกวัน ถ้าวันไหนที่ไม่ได้คุยก็จะรู็สึกแปลกๆ เหมือนว่า ขาดอะไรไปสักอย่าง จากเพลงที่ทำนองธรรมดา ก็กลายเป็นเพลงที่หวานไพเราะ เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ที่เราได้เรียนรู้กัน พอเวลาได้อยู่ใกล้กันก็อยากให้อยู่ด้วยนานๆ ไม่อยากให้ไปไหนเลย พอเราเริ่มมีความสุขมากขึ้น ความ เศร้า ก็เข้ามา
เดี๋ยวจะเล่าว่า มันเกิดขึ้นอย่างไร
เวลาที่เรา คบใครสักคน เริ่มต้นที่รู้จักกัน เราจะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ด้วยอะไรหลายๆอย่าง
พอเวลาที่เรารู้สึก โอเค กับเขาแล้ว มันก็จะมีคำว่า เคยชิน เพราะว่าเขาทำให้เราแบบนี้ แล้วเราก็รู้สึกดี มีความสุข ทั้งเขาและเราด้วย มันเป็นความรู้สึกที่เรา พอใจกันทั้งสองฝ่าย เริ่มจาก ศูนย์ แล้วเพิ่มขึ้นมากเรื่อยๆ
ความสุข ที่เกิดขึ้นไม่ได้มีทุกวัน มีทะเลาะกันบ้าง เพราะความไม่เข้าใจกัน ไม่แปลกที่จะไม่เข้าใจกัน
เราจะรู้จักเขา ดีกว่า ตัวเขาได้อย่างไง จริงมั้ย ?
ทุกครั้งที่มีปัญหา เราก็จะเข้าใจกันมากขึ้น ไม่ใช่ ว่าเรายอมเขาแต่เป็นเพราะว่าเรามีเหตุผลที่ต่างกัน พอเวลาคุยกัน เราถึงเข้าใจกัน แล้วเดินหน้าไปพร้อมกันอีกครั้ง
จะ ผิด มั้ย ถ้าวันหนึ่งเราเอาแต่ใจ จนทำให้ เขา เหนื่อย
จะผิด มั้ย ถ้าวันหนึ่งเราเอาแต่ใจ จนลืมแคร์ คนที่อยู่ ตรงหน้า
ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ ที่ผมจะทำให้เขาเสียใจ ผมจะ ขอโทษ เขา
เราไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เขาเสียใจ และเขาก็ไม่ได้ตั้งใจทำให้เราผิดหวังเหมือนกัน
สุดท้าย แล้ว ไม่ใช่แค่ฉัน แต่เป็นเป็นคำว่าเรา...
กว่าจะใช้ คำว่า เรา จากที่แต่ก่อนใช้คำว่า ฉัน และ เธอ
มันก็ต้องเรียนรู้ ผ่านอะไรมาด้วยกัน ที่ต่างคนต่างยอมรับซึ่งกันแหละกันได้
ไม่มีใครดีที่สุด สมบูรณ์ไปหมด อยู่ที่ว่า เราพอดีกับเขาแล้วหรือยัง
วันนี้เรา ยังรักกันดี ก็ขอให้รักษา เขา เอาไว้ให้นานที่สุด
วันข้างหน้าไม่มีใครรู้หรอกว่าจะเป็นอย่างไง
ตราบใดที่เรายังรักกัน
จับมือกันให้แน่น....
อย่าปล่อยมือฉัน ...
รัก.....
